Kurczak to białko, które kot zaakceptuje. Kaczka to to, po co wraca. Indyk plasuje się pomiędzy nimi — chudszy, uzupełniający, cicho niezbędny dla równowagi aminokwasowej, której żadne z nich nie osiągnie samodzielnie.
Trzy gatunki drobiu w jednej misce to nie pobłażanie. To precyzja. Każdy wnosi odrębny profil żywieniowy; razem pokrywają to, co pojedyncze źródło białka pozostawia otwarte. Dla kota, którego dieta opiera się niemal wyłącznie na białku zwierzęcym, jakość i kompletność tego białka nie jest szczegółem. To jest cały sens.
Mokra karma to wzmacnia. Wyższa zawartość wilgoci oznacza lepsze nawodnienie — coś, czego koty, ewoluujące jako zwierzęta pustynne z niskim popędem do picia, rzadko osiągają samą wodą. Kompletna i zbilansowana mokra karma oparta na 94% składników zwierzęcych nie jest suplementem diety kota. Dla wielu kotów jest to dokładnie to, jak powinna wyglądać ich dieta.