Kwasy omega-3 pojawiają się na wielu etykietach karm dla zwierząt. Na znacznie mniejszej liczbie etykiet występują w ilościach, które faktycznie robią różnicę.

Ta różnica ma znaczenie. Na poziomach funkcjonalnych, kwasy tłuszczowe omega-3 — w szczególności EPA i DHA — redukują ogólnoustrojowe stany zapalne, wspierają integralność błony śluzowej jelit i przyczyniają się do tworzenia bariery skórnej, która od wewnątrz wpływa na kondycję sierści. Na śladowych poziomach, występujących w większości popularnych receptur, są one w dużej mierze przypisem marketingowym.

Ta receptura została stworzona wokół ryb jako składnika funkcjonalnego, a nie profilu smakowego. Cztery gatunki — łosoś, pstrąg, śledź i biała ryba — każdy przyczynia się do koncentracji kwasów omega-3, która działa na poziomie, który organizm Twojego psa może faktycznie wykorzystać.

Dla psów z wrażliwym trawieniem, stanami zapalnymi lub sierścią, która nigdy nie osiągnęła swojego pełnego potencjału — tutaj widać różnicę. Nie od razu. Ale konsekwentnie, przez tygodnie, w tym, jak się czują i jak wyglądają.

Bo właśnie to powinno robić jedzenie.